بررسی فضای انتخاباتی کشور و استان خوزستان
چهارشنبه 21 دی 1390 10:25 ق.ظ
برخی به حلقه های ثروت و قدرت نزدیک شده اند.
نهادهای نظارتی جلوی انحراف را بگیرند.
شور انتخاباتی مجلس نهم با حساسیت های خاص آن در سراسر کشور و از جمله استان خوزستان جاری است و هر چه به زمان برگزاری انتخابات نزدیکتر می شویم، این شور و حرارت نیز بیشتر می شود.
در این میان و طبق آنچه در شماره های پیشین نیز به آن پرداخته بودیم انتخابات ها به ویژه انتخابات مجلس شورای اسلامی در استان ما و به ویژه شهر اهواز حساسیت و آسیب های مختص خود را دارد.
با توجه به رویکرد رسانه جنوب در تلاش برای آسیب شناسی و روشنگری در خصوص انتخابات سرنوشت ساز مجلس، گفت و گوها و تحلیل های مختلفی از افراد صاحب اندیشه و فعال تهیه شده که به صورت تدریجی در نشریه منتشر می شود.
در این شماره گفت و گویی تفصیلی داریم با آقای محمدجعفر فلسفی عضو شورای مرکزی جامعه اسلامی مهندسین کشور و سرپرست روزنامه کیهان در خوزستان که به لحاظ ورود جدی و با سابقه در عرصه های سیاسی و مطبوعاتی از کارشناسان این عرصه به شمار می رود.
با توجه به فضای فعلی و نزدیکی به انتخابات مجلس نهم در خصوص حساسیت های موجود در کشور و به تبع آن در استان چه نظری دارید؟
با تشکر از اینکه این فرصت فراهم شد؛ در ابتدا بهتر است به اصل موضوع مجلس شورای اسلامی بپردازیم. از ابتدای انقلاب بویژه در مقاطع حساس مجلس نقش اصلی را در تصمیم سازیهای کشور داشته است و در مقاطعی هم که ضعفهایی وجود داشته و احیانا تنشی هم ایجاد شده تاثیر آن در فضای کشور مشهود بوده، حتی در ابعاد خارجی.
وظایفی در قانون اساسی به مجلس سپرده شده که هیچ جایگاه دیگری در کشور حائز آن نیست. در بحث قانون گذاری، ماندن یا نماندن رئیس جمهور به عنوان عالی ترین مقام اجرایی و بقاء دولت و حتی در کیفیت کار دولت نقش مجلس کاملا منحصر به فرد است.
همچنین نمایندگان مجلس حلقه واسط بین مردم و حکومتند و در حقیقت به وکالت از مردم نقش آفرینی میکنند به همین دلیل مردم هم انتظارات خاصی دارند. هر گاه به دغدغه و انتظارات مردم توجه شده، حضور مردم در صحنه بهتر و موثرتر بوده است و اگر جایی قصور و بی تدبیریهایی صورت گرفته، باعث گله مندی مردم شده است در واقع نماینده صدای رسای مردم است.
مردم انتظار دارند خروجی کار نماینده در جهت خواسته های قلبی آنان باشد، نماینده ای داشته ایم که در دوره ای ۱۸۰ هزار رأی آورد اما در انتخابات بعد تنها توانست ۲۰ هزار رأی بگیرد، قطعا این فاصله ی معنادار به عملکرد و رفتارهای آن نماینده برمیگردد.
اصل انتخابات هم در فضای کشور یک نشاط و شور ایجاد میکند که برای کشور بسیار لازم است. حال اگر این فاصله ی برگزاری انتخابات بیش از ۴ سال بود، این فضا محقق نمیشد و شاید برخی نمایندگان حتی ۴ سال یک بار هم به میان مردم نمی آمدند!
در مرحله ی فعلی برای انتخابات هم آنچه که بیشتر از هر چیز برای مردم در ارزیابی مجلس فعلی و انتخابات نمایندگان جدید اهمیت دارد، بحث کارآمدی است؛ کارآمدی در قانون گذاری، نظارت و پیگیری خواسته های مردم. تجربه نشان داده که افرادی که وارد عرصه ی قدرت شده تمایل به ماندن دارند. در این برهه نیز این مسئله مشهود است. برخی تلاش دارند با نزدیکی به حلقه های قدرت و ثروت، زمینه را برای ماندن خود آماده کنند. در این میان نهادهای نظارتی از جمله شورای نگهبان وظیفه دارند جلوی این انحراف را بگیرند و خود مردم نیز باید رصد کنند و نقش فعالانه ی خود را در این مرحله ایفا کنند.
این نکته را هم بگوییم که در این مرحله همه ی نخبگان سیاسی و اجتماعی، مطبوعات و فعالان باید فضای سیاسی و تنور انتخابات را گرم کنند چون در فضای بین المللی قطعا حضور پر رنگ مردم ثبات و کارآمدی نظام را اثبات میکند. دشمن برنامه دارد که؛ اولا حضور کمرنگ باشد و ثانیا امید دارد که جریاناتی مانند فتنه ی پس از انتخابات ۸۸ هر چند کوچکتر و ضعیفتر بروز کند تا به افکار عمومی جهانیان القا کند که نظام از درون دچار چالش شده و نمی تواند الگو و نقطه اتکاء مناسبی برای ملل آزاده جهان باشد که انشاءا… با هوشیاری و حضور آگاهانه مردم امید آنان به یأس تبدیل خواهد شد.
فضای انتخاباتی کشور و جبهه بندی های سیاسی و اعتقادی در سطح کشور در استان ما چه تاثیری دارد؟
تجربه نشان داده که فضای عمومی کشور تعیین کننده بوده است. گاه یک تاثیر صد در صد و گاهی هم کمتر، اما ویژگیهای خاص خوزستان به گونه ای است که مولفه های دیگری در آن موثر است. در کل میتوان به یک تاثیر۶۰-۵۰ درصدی از هر دو فضای استانی و کشوری رسید.
در خوزستان مواردی را داریم که نمایندهای چندین دوره با تابلوهای گوناگون وارد عرصه شده و رأی هم آورده، در این موارد مردم بیشتر به خروجی کار او نگاه میکنند تا تابلوهای او.
پدیده های دیگری هم در خوزستان مشاهده میشود که گاه فردی از راههای متعارف و غیر متعارف تلاش دارد وارد مجلس شود. گاه در خلال حرف هایی که با نمایندگان مجلس از دیگر استان ها داشته ام به این موضوع اشاره شده که فلان شخص با تابلوی یک جریان رأی آورده اما عملکردش به شکل دیگری است! و بعضا بیشتر به دنبال امتیازگیری از وزرا و مقامات اجرایی بوده اند.
همین که میبینیم الان بسیاری از کاندیداها و نمایندگان به دنبال کسب حمایت جریانات کشوری هستند، نشان دهنده ی حوزه ی اثر آن است. فردی که صرفا به دنبال وارد شدن به مجلس است، اگر احساس کند اصولگرایان ۸۰ درصدند میگوید من هم اصولگرا هستم و اگر دید فضا ۵۰- ۵۰ است میگوید مستقلم.
در خصوص سوء استفاده از جریانات سیاسی میتوانید مثالهایی نیز ذکر کنید؟
هم در دوره اصلاحات و هم زمان اصولگرایان این معضل را داشته ایم که فرد تحت عنوان یک جریان خاص وارد شده اما هنگامی که نماینده شده حتی به خواسته های سیاسی جریان متبوعش به خاطر منافع مادی و غیر مادی هم پاسخ درستی نداده است.
در این دوره هم در برخی تصمیمات و عزل و نصب ها رفتارهای غیر اصولگرایانه زیاد میبینیم. این مسئله مسئولیت سران و بزرگان جریانات سیاسی را مضاعف میکند تا قبل از حمایت از افراد، شناخت کاملی از پیشینه ی او پیدا کنند و بر اساس سوابق و مواضع دقیق افراد آنان را مورد حمایت قرار دهند و نه لابی گری!
به ویژه در بحثهای ولایت مداری، سلامت، کارآمدی و نکته دیگر اینکه باید دید فردی که قرار است نماینده شود «عرضه»ی اینکه بتواند در مجلس حرفش را بزند را دارد یانه؟! البته چون گزینه های صد در صدی در اکثر موارد نداریم باید سنجید و افرادی را یافت که بیشترین انطباق و کمترین ضعف را دارند.
گاهی میشنویم در جریان استیضاح و رأی اعتماد به وزرا، گفته میشود وزیر تعدادی از نمایندگان را راضی کرد!! معنی این حرف چیست؟! بدتر از آن این است که میشنویم وزیر برای اینکه بماند به نماینده باج داده؛ مثلا زمینه اشتغال تعدادی از نزدیکانش را فراهم کرده! یا امتیازهایی از این قبیل، این گونه حرکتها خیانت به مردم است.
این زشت است که ما میشنویم نمایندهای به دلیل انتظارات خاصی که از یک مدیر داشته و او انجام نداده او را تهدید میکند که در تهران از وزیر مربوطه در یک موضوع غیر مرتبط سوال میکند و به بهانه ی دیگری به وزیر فشار میآورد.
از نظر شما و با نگاه به منویات رهبری پیشینه ی فرد باید چه ویژگی هایی داشته باشد تا بتواند وارد مجلس شود و هم کارآمد باشد و هم منحرف نشود؟
وقتی نماینده وارد مجلس شد در اولین مرحله با افراد قدرتمند سیاسی در درون مجلس مواجه میشود و باید مشخص کند در کدام فراکسیون و گروه حضور پیدا کند تا بتواند با استفاده از سایر جریانات توان خود را افزایش دهد. پس در ابتدا نماینده باید جریان شناس باشد تا جریانات موجود در کشور و مجلس و اهداف آنان را بشناسد. ما به آدمهای قدرتمند در عرصه ی سیاسی نیاز داریم. نمیتوان گفت صرفا فردی اجرایی، فرهنگی یا اقتصادی را به مجلس میفرستیم، وزن سیاسی افراد هم مهم است. به همین دلیل است که برای مردم سوال ایجاد شده که چرا اکثر نمایندگان خوزستان حضور پررنگ و موثری در مجلس ندارند و در بحثهای جدی قانونی و مناقشات حساس مجلس ورود جدی ندارند؟
نکته دوم اینکه فرد باید از نظر کار فرهنگی، اجتماعی و اجرایی هم تجربه ای داشته باشد تا بتواند در مباحث تخصصی مجلس اظهار نظر کرده و روی نظراتش حساب باز کنند.
برای مثال در بحث آب کارون بحثهای زیادی در گرفته که حق هم هست و باید تا آخر پیگیری شود اما سوال ما این است زمانی که برخی از این طرحهای انتقال آب در مجلس تصویب می شد، نمایندگان خوزستان کجا بودند؟ چرا در همان مقطع واکنشی نشان ندادند. اجرایی شدن طرح انتقال آب به فلات مرکزی چطور تصویب شد؟ متاسفانه اصلا برخی نمایندگان خوزستان از تصویب چنین طرحی بی خبر بودند.
سوال شما این است که در هنگام تصویب نمایندگان کجا بودند؟!
بله دقیقا! فشارهایی که الان وارد میشود خوب است و تاثیر خود را هم دارد اما اشکال اصلی این است که نمایندگان ما حضور تعیین کننده ای در کمیسیونها و صحن علنی ندارند.
برای مثال در قضیه تهدید نمایندگان به استعفا! اگر این ماجرا از اول شعاری بوده که به نظر اینگونه می رسد قطعا نمی تواند مشکل را ریشه ای برطرف کند و اگر هم به آن پایبند بوده اند چرا حرکتی صورت نگرفت؟! در واقع تهدید به استعفا در مقطع ۴ ماه مانده به انتخابات عملا از حیض انتفاع خارج می باشد و نمی تواند جنبه ی عملی به خود بگیرد و فقط بار سیاسی دارد.
در بحث ویژگیها، ابتکار عمل داشتن، تسلط بر همه ی ابزارهای کار از جمله نطق ها، حضور فعال در کمیسیونها و استفاده از فضای رسانه ای و … نیز بسیار حائز اهمیت است که فرد بتواند تشخیص دهد در چه زمانی از کدام ابزار استفاده کند و شجاعت نیز یک عامل تعیین کننده ی دیگر است. مردم دوست دارند نماینده، محکم در صحنه باشد و از هیچ چیز غیر از خدا نترسد و به خاطر خوش آمد مسئول یا وزیری منافع مردم را فدا نکند.
منافعی که نماینده ممکن است به خاطر آن بترسد و محکم نباشد چیست؟ منظورتان منافع شخصی است؟
اگر منظور از منافع فقط منافع مادی و پر کردن جیب است من چنین ادعایی ندارم. منافع شخصی صرفا منافع مادی نیست، گاه فرد میخواهد به هر قیمتی در مجلس بماند و محاسباتش را اینگونه تنظیم میکند که این مسئله ممکن است به رأی من آسیب بزند برای همین است که در جاهایی سکوت میکنند و از کنار صحنه به راحتی میگذرند.
گاهی هم در رأی آوردن نماینده ای گروههای خاصی تاثیرگذارند (مثلا صاحبان ثروت و قدرت) که نماینده به آنان وامدار میشود و بخاطر آن یک سری ملاحظات برایش ایجاد میشود.
چرا در استان ما از برخی عناصر مسئله دار حمایت صورت میگیرد؟! و به جای اینکه فرمایش رهبر معظم انقلاب شاخص خدمت باشد فرد شاخص میشود و اینکه آیا این فرد با ما هست یا نیست.
در روایات هم داریم که حب جاه و موقعیت فراتر از حب مال و مادیات است و این مسئله متاسفانه در حال حاضر در بین برخی افراد وجود دارد.
در خصوص تخلف بزرگ مالی که میتوان گفت شروعش در استان ما بوده است، آیا میتوان تحلیلی از عملکرد نماینده ها به دست داد؟
همانطور که عرض کردم نماینده باید درک درستی از شرایط سیاسی، اجتماعی و اقتصای کشور داشته باشد. در حال حاضر بسیاری از اقتصاددان های مطرح و دلسوز نسبت به شیوه ی خصوصی سازی در کشور انتقادات جدی دارند، حال اگر نماینده ای این تشخیص را داد که این خصوصی سازی آن چیزی نیست که مدنظر رهبری و نظام باشد بالطبع تبدیل به عنصری مراقب میشود.
زمانی که “گروه ملی ” واگذار شد چه کسی بررسی کرد آیا این واگذاری به حق بوده یا به ناحق؟ آیا نمیشد پیشگیری کرد؟ این مسئله صد در صد قابل پیشگیری بود. کسانی که این جایگاه نمایندگی را داشتند قطعا میتوانستند در آن مقطع روی این قضیه حساس شوند. اما ما در آن زمان حتی یک احساس خطر و واکنش کوچک هم از آقایان ندیدیم!
فردی از خارج از استان میآید و بر یکی از قطبهای فولادی کشور در استان چنبره میزند و به راحتی به وی واگذار میشود و همانطور که همه می دانید به دنبال تسلط کامل بر تمام شرکت های فولادی استان بود، آیا این مسئله جای طرح سوال نداشت؟! چطور این فرد بدون یک ریال آورده ی مالی میتواند این اقدام را بکند؟
در این فاجعه تخلفات قانونی زیادی رخ داد حتی تاثیری منفی بر حیثیت ملی ما داشته اما از هیچ یک از نماینده ها در زمان واگذاری و پس از آن اثری نمیبینیم. اگر برخی نمایندگان به شأن نمایندگی خود عمل میکردند قطعا این فاجعه به این شکل رخ نمیداد.
نمایندگان دقیقا چه کاری میتوانستند بکنند؟
نمایندگان باید رصد میکردند. چطور است که در زمان تعیین یک مسئول در یک اداره، برخی نمایندگان چهار چشمی رصد میکنند که این فرد کیست و با چه کسی است؛ اما در این واگذاری با این حجم که به سرنوشت استان و چند هزار خانواده ارتباط مستقیم دارد، فردی میآید و هیچ کس حتی نمیپرسد که کیست؟ فراتر از آن اینکه برخی به وی نزدیک هم شدند! برخی نمایندگان و مدیران به این فرد نزدیک شدند!
ما که یک عنصر مطبوعاتی هستیم چند ماه قبل از اختلاس در سخنرانی و نشست های خبری به نوعی به این داستان هشدارهایی دادیم چطور نمایندگان حتی یک هشدار هم ندادند؟!
آیا در درون دولت تلاش و یا برنامه ای برای انتخاب نمایندگان همسو وجود دارد؟
تردیدی در این نیست که دولت تمایل دارد مجلس آینده همراهش باشد. متاسفانه دنباله های این قضیه در شهرهای کوچک نیز دیده میشود و تلاش میکنند که با اهرمهایی که در اختیار دارند، در انتخاب افراد نقش آفرین باشند. مثلا مدتی قبل معاون اول رئیس جمهور به شکل نامتعارفی در کنار یکی از نمایندگان مجلس قرار گرفت و بگونه ای القا شد که بخاطر حمایت از یک نماینده در آنجا حاضر شده است.
آنچه مسلم است اینکه هیچ مسئولی نباید با وارد شدن به این قضیه به رأی مردم خیانت کند، {معاون وزیر کشور نیز هشدارهایی در این خصوص داده است.}
همچنین اگر مسئولی که در اجرای انتخابات نقش دارد، ضعیف است و نمیتواند وظایف خود را به خوبی انجام دهد باید جابجا شود و افرادی باشند که با رعایت بی طرفی به اجرا بپردازند و طوری رفتار کنند که اعتماد مردم به اجرای انتخابات بیشتر شود.
در خصوص بافت و تنوع قومی و تاثیر آن بر انتخابات نیز اگر نظری دارید، بیان نمایید.
برخی افراد ورود خود به مجلس را در پرداختن به این موارد میبینند و در شیوه کار و حتی پس از آن در عزل و نصب ها نیز به این قضیه میپردازند که به نظر من در استان خوزستان یک تئوری شکست خورده است. وقتی در متن مردم با آنها صحبت کنید میبینید که مردم دنبال آدم «به درد بخور» میگردند و اگر حس بکنند و به این مسئله برسند که فردی برای استان و شهرستان مفید است حتی اگر خارج از قومشان باشد هم به او رأی میدهند.
متاسفانه هنوز این جو هست و نمیتوان آن را رد کرد. برای مثال اگر مردم بفهمند نماینده ای که از قومیت آنان است در بحث اختلاس کوتاهی کرده است و به منافع ملی و استانی ضربه زده است از این ماجرا چشم پوشی نمیکنند. فقط باید رسانه ها و افراد تاثیرگذار ذهن مردم را روشن کنند.
بالاخره قومیتهای مختلف در استان ما هست و علقه هایی نیز وجود دارد که منکر آن نیستیم اما اول باید دید افراد چه ویژگیهای مثبت و لازمی را دارند.
اگر برخی ویژگیهای اصلی و مهم جای خود را به مباحثی مانند قومیت و اینگونه مسائل بدهند، وضعیت به همین گونه ای که الان هست ادامه خواهد یافت و در وضعیت استان تغییری رخ نخواهد داد.
وقتی ملاک خدا و ارزشها باشد و منافع ملی و استانی اصالت پیدا کرد انسانهای شایسته بالا میروند اما در صورتی که کسی با دمیدن در تنور قومیت بدون شایستگی به مقام و منصبی رسید چه کسی آسیب می بیند؟ قطعا خود مردم.
مهندس محمد جعفر فلسفی
http://sadidnews.com/news.php?id=1672
نهادهای نظارتی جلوی انحراف را بگیرند.
شور انتخاباتی مجلس نهم با حساسیت های خاص آن در سراسر کشور و از جمله استان خوزستان جاری است و هر چه به زمان برگزاری انتخابات نزدیکتر می شویم، این شور و حرارت نیز بیشتر می شود.
در این میان و طبق آنچه در شماره های پیشین نیز به آن پرداخته بودیم انتخابات ها به ویژه انتخابات مجلس شورای اسلامی در استان ما و به ویژه شهر اهواز حساسیت و آسیب های مختص خود را دارد.
با توجه به رویکرد رسانه جنوب در تلاش برای آسیب شناسی و روشنگری در خصوص انتخابات سرنوشت ساز مجلس، گفت و گوها و تحلیل های مختلفی از افراد صاحب اندیشه و فعال تهیه شده که به صورت تدریجی در نشریه منتشر می شود.
در این شماره گفت و گویی تفصیلی داریم با آقای محمدجعفر فلسفی عضو شورای مرکزی جامعه اسلامی مهندسین کشور و سرپرست روزنامه کیهان در خوزستان که به لحاظ ورود جدی و با سابقه در عرصه های سیاسی و مطبوعاتی از کارشناسان این عرصه به شمار می رود.
با توجه به فضای فعلی و نزدیکی به انتخابات مجلس نهم در خصوص حساسیت های موجود در کشور و به تبع آن در استان چه نظری دارید؟
با تشکر از اینکه این فرصت فراهم شد؛ در ابتدا بهتر است به اصل موضوع مجلس شورای اسلامی بپردازیم. از ابتدای انقلاب بویژه در مقاطع حساس مجلس نقش اصلی را در تصمیم سازیهای کشور داشته است و در مقاطعی هم که ضعفهایی وجود داشته و احیانا تنشی هم ایجاد شده تاثیر آن در فضای کشور مشهود بوده، حتی در ابعاد خارجی.
وظایفی در قانون اساسی به مجلس سپرده شده که هیچ جایگاه دیگری در کشور حائز آن نیست. در بحث قانون گذاری، ماندن یا نماندن رئیس جمهور به عنوان عالی ترین مقام اجرایی و بقاء دولت و حتی در کیفیت کار دولت نقش مجلس کاملا منحصر به فرد است.
همچنین نمایندگان مجلس حلقه واسط بین مردم و حکومتند و در حقیقت به وکالت از مردم نقش آفرینی میکنند به همین دلیل مردم هم انتظارات خاصی دارند. هر گاه به دغدغه و انتظارات مردم توجه شده، حضور مردم در صحنه بهتر و موثرتر بوده است و اگر جایی قصور و بی تدبیریهایی صورت گرفته، باعث گله مندی مردم شده است در واقع نماینده صدای رسای مردم است.
مردم انتظار دارند خروجی کار نماینده در جهت خواسته های قلبی آنان باشد، نماینده ای داشته ایم که در دوره ای ۱۸۰ هزار رأی آورد اما در انتخابات بعد تنها توانست ۲۰ هزار رأی بگیرد، قطعا این فاصله ی معنادار به عملکرد و رفتارهای آن نماینده برمیگردد.
اصل انتخابات هم در فضای کشور یک نشاط و شور ایجاد میکند که برای کشور بسیار لازم است. حال اگر این فاصله ی برگزاری انتخابات بیش از ۴ سال بود، این فضا محقق نمیشد و شاید برخی نمایندگان حتی ۴ سال یک بار هم به میان مردم نمی آمدند!
در مرحله ی فعلی برای انتخابات هم آنچه که بیشتر از هر چیز برای مردم در ارزیابی مجلس فعلی و انتخابات نمایندگان جدید اهمیت دارد، بحث کارآمدی است؛ کارآمدی در قانون گذاری، نظارت و پیگیری خواسته های مردم. تجربه نشان داده که افرادی که وارد عرصه ی قدرت شده تمایل به ماندن دارند. در این برهه نیز این مسئله مشهود است. برخی تلاش دارند با نزدیکی به حلقه های قدرت و ثروت، زمینه را برای ماندن خود آماده کنند. در این میان نهادهای نظارتی از جمله شورای نگهبان وظیفه دارند جلوی این انحراف را بگیرند و خود مردم نیز باید رصد کنند و نقش فعالانه ی خود را در این مرحله ایفا کنند.
این نکته را هم بگوییم که در این مرحله همه ی نخبگان سیاسی و اجتماعی، مطبوعات و فعالان باید فضای سیاسی و تنور انتخابات را گرم کنند چون در فضای بین المللی قطعا حضور پر رنگ مردم ثبات و کارآمدی نظام را اثبات میکند. دشمن برنامه دارد که؛ اولا حضور کمرنگ باشد و ثانیا امید دارد که جریاناتی مانند فتنه ی پس از انتخابات ۸۸ هر چند کوچکتر و ضعیفتر بروز کند تا به افکار عمومی جهانیان القا کند که نظام از درون دچار چالش شده و نمی تواند الگو و نقطه اتکاء مناسبی برای ملل آزاده جهان باشد که انشاءا… با هوشیاری و حضور آگاهانه مردم امید آنان به یأس تبدیل خواهد شد.
فضای انتخاباتی کشور و جبهه بندی های سیاسی و اعتقادی در سطح کشور در استان ما چه تاثیری دارد؟
تجربه نشان داده که فضای عمومی کشور تعیین کننده بوده است. گاه یک تاثیر صد در صد و گاهی هم کمتر، اما ویژگیهای خاص خوزستان به گونه ای است که مولفه های دیگری در آن موثر است. در کل میتوان به یک تاثیر۶۰-۵۰ درصدی از هر دو فضای استانی و کشوری رسید.
در خوزستان مواردی را داریم که نمایندهای چندین دوره با تابلوهای گوناگون وارد عرصه شده و رأی هم آورده، در این موارد مردم بیشتر به خروجی کار او نگاه میکنند تا تابلوهای او.
پدیده های دیگری هم در خوزستان مشاهده میشود که گاه فردی از راههای متعارف و غیر متعارف تلاش دارد وارد مجلس شود. گاه در خلال حرف هایی که با نمایندگان مجلس از دیگر استان ها داشته ام به این موضوع اشاره شده که فلان شخص با تابلوی یک جریان رأی آورده اما عملکردش به شکل دیگری است! و بعضا بیشتر به دنبال امتیازگیری از وزرا و مقامات اجرایی بوده اند.
همین که میبینیم الان بسیاری از کاندیداها و نمایندگان به دنبال کسب حمایت جریانات کشوری هستند، نشان دهنده ی حوزه ی اثر آن است. فردی که صرفا به دنبال وارد شدن به مجلس است، اگر احساس کند اصولگرایان ۸۰ درصدند میگوید من هم اصولگرا هستم و اگر دید فضا ۵۰- ۵۰ است میگوید مستقلم.
در خصوص سوء استفاده از جریانات سیاسی میتوانید مثالهایی نیز ذکر کنید؟
هم در دوره اصلاحات و هم زمان اصولگرایان این معضل را داشته ایم که فرد تحت عنوان یک جریان خاص وارد شده اما هنگامی که نماینده شده حتی به خواسته های سیاسی جریان متبوعش به خاطر منافع مادی و غیر مادی هم پاسخ درستی نداده است.
در این دوره هم در برخی تصمیمات و عزل و نصب ها رفتارهای غیر اصولگرایانه زیاد میبینیم. این مسئله مسئولیت سران و بزرگان جریانات سیاسی را مضاعف میکند تا قبل از حمایت از افراد، شناخت کاملی از پیشینه ی او پیدا کنند و بر اساس سوابق و مواضع دقیق افراد آنان را مورد حمایت قرار دهند و نه لابی گری!
به ویژه در بحثهای ولایت مداری، سلامت، کارآمدی و نکته دیگر اینکه باید دید فردی که قرار است نماینده شود «عرضه»ی اینکه بتواند در مجلس حرفش را بزند را دارد یانه؟! البته چون گزینه های صد در صدی در اکثر موارد نداریم باید سنجید و افرادی را یافت که بیشترین انطباق و کمترین ضعف را دارند.
گاهی میشنویم در جریان استیضاح و رأی اعتماد به وزرا، گفته میشود وزیر تعدادی از نمایندگان را راضی کرد!! معنی این حرف چیست؟! بدتر از آن این است که میشنویم وزیر برای اینکه بماند به نماینده باج داده؛ مثلا زمینه اشتغال تعدادی از نزدیکانش را فراهم کرده! یا امتیازهایی از این قبیل، این گونه حرکتها خیانت به مردم است.
این زشت است که ما میشنویم نمایندهای به دلیل انتظارات خاصی که از یک مدیر داشته و او انجام نداده او را تهدید میکند که در تهران از وزیر مربوطه در یک موضوع غیر مرتبط سوال میکند و به بهانه ی دیگری به وزیر فشار میآورد.
از نظر شما و با نگاه به منویات رهبری پیشینه ی فرد باید چه ویژگی هایی داشته باشد تا بتواند وارد مجلس شود و هم کارآمد باشد و هم منحرف نشود؟
وقتی نماینده وارد مجلس شد در اولین مرحله با افراد قدرتمند سیاسی در درون مجلس مواجه میشود و باید مشخص کند در کدام فراکسیون و گروه حضور پیدا کند تا بتواند با استفاده از سایر جریانات توان خود را افزایش دهد. پس در ابتدا نماینده باید جریان شناس باشد تا جریانات موجود در کشور و مجلس و اهداف آنان را بشناسد. ما به آدمهای قدرتمند در عرصه ی سیاسی نیاز داریم. نمیتوان گفت صرفا فردی اجرایی، فرهنگی یا اقتصادی را به مجلس میفرستیم، وزن سیاسی افراد هم مهم است. به همین دلیل است که برای مردم سوال ایجاد شده که چرا اکثر نمایندگان خوزستان حضور پررنگ و موثری در مجلس ندارند و در بحثهای جدی قانونی و مناقشات حساس مجلس ورود جدی ندارند؟
نکته دوم اینکه فرد باید از نظر کار فرهنگی، اجتماعی و اجرایی هم تجربه ای داشته باشد تا بتواند در مباحث تخصصی مجلس اظهار نظر کرده و روی نظراتش حساب باز کنند.
برای مثال در بحث آب کارون بحثهای زیادی در گرفته که حق هم هست و باید تا آخر پیگیری شود اما سوال ما این است زمانی که برخی از این طرحهای انتقال آب در مجلس تصویب می شد، نمایندگان خوزستان کجا بودند؟ چرا در همان مقطع واکنشی نشان ندادند. اجرایی شدن طرح انتقال آب به فلات مرکزی چطور تصویب شد؟ متاسفانه اصلا برخی نمایندگان خوزستان از تصویب چنین طرحی بی خبر بودند.
سوال شما این است که در هنگام تصویب نمایندگان کجا بودند؟!
بله دقیقا! فشارهایی که الان وارد میشود خوب است و تاثیر خود را هم دارد اما اشکال اصلی این است که نمایندگان ما حضور تعیین کننده ای در کمیسیونها و صحن علنی ندارند.
برای مثال در قضیه تهدید نمایندگان به استعفا! اگر این ماجرا از اول شعاری بوده که به نظر اینگونه می رسد قطعا نمی تواند مشکل را ریشه ای برطرف کند و اگر هم به آن پایبند بوده اند چرا حرکتی صورت نگرفت؟! در واقع تهدید به استعفا در مقطع ۴ ماه مانده به انتخابات عملا از حیض انتفاع خارج می باشد و نمی تواند جنبه ی عملی به خود بگیرد و فقط بار سیاسی دارد.
در بحث ویژگیها، ابتکار عمل داشتن، تسلط بر همه ی ابزارهای کار از جمله نطق ها، حضور فعال در کمیسیونها و استفاده از فضای رسانه ای و … نیز بسیار حائز اهمیت است که فرد بتواند تشخیص دهد در چه زمانی از کدام ابزار استفاده کند و شجاعت نیز یک عامل تعیین کننده ی دیگر است. مردم دوست دارند نماینده، محکم در صحنه باشد و از هیچ چیز غیر از خدا نترسد و به خاطر خوش آمد مسئول یا وزیری منافع مردم را فدا نکند.
منافعی که نماینده ممکن است به خاطر آن بترسد و محکم نباشد چیست؟ منظورتان منافع شخصی است؟
اگر منظور از منافع فقط منافع مادی و پر کردن جیب است من چنین ادعایی ندارم. منافع شخصی صرفا منافع مادی نیست، گاه فرد میخواهد به هر قیمتی در مجلس بماند و محاسباتش را اینگونه تنظیم میکند که این مسئله ممکن است به رأی من آسیب بزند برای همین است که در جاهایی سکوت میکنند و از کنار صحنه به راحتی میگذرند.
گاهی هم در رأی آوردن نماینده ای گروههای خاصی تاثیرگذارند (مثلا صاحبان ثروت و قدرت) که نماینده به آنان وامدار میشود و بخاطر آن یک سری ملاحظات برایش ایجاد میشود.
چرا در استان ما از برخی عناصر مسئله دار حمایت صورت میگیرد؟! و به جای اینکه فرمایش رهبر معظم انقلاب شاخص خدمت باشد فرد شاخص میشود و اینکه آیا این فرد با ما هست یا نیست.
در روایات هم داریم که حب جاه و موقعیت فراتر از حب مال و مادیات است و این مسئله متاسفانه در حال حاضر در بین برخی افراد وجود دارد.
در خصوص تخلف بزرگ مالی که میتوان گفت شروعش در استان ما بوده است، آیا میتوان تحلیلی از عملکرد نماینده ها به دست داد؟
همانطور که عرض کردم نماینده باید درک درستی از شرایط سیاسی، اجتماعی و اقتصای کشور داشته باشد. در حال حاضر بسیاری از اقتصاددان های مطرح و دلسوز نسبت به شیوه ی خصوصی سازی در کشور انتقادات جدی دارند، حال اگر نماینده ای این تشخیص را داد که این خصوصی سازی آن چیزی نیست که مدنظر رهبری و نظام باشد بالطبع تبدیل به عنصری مراقب میشود.
زمانی که “گروه ملی ” واگذار شد چه کسی بررسی کرد آیا این واگذاری به حق بوده یا به ناحق؟ آیا نمیشد پیشگیری کرد؟ این مسئله صد در صد قابل پیشگیری بود. کسانی که این جایگاه نمایندگی را داشتند قطعا میتوانستند در آن مقطع روی این قضیه حساس شوند. اما ما در آن زمان حتی یک احساس خطر و واکنش کوچک هم از آقایان ندیدیم!
فردی از خارج از استان میآید و بر یکی از قطبهای فولادی کشور در استان چنبره میزند و به راحتی به وی واگذار میشود و همانطور که همه می دانید به دنبال تسلط کامل بر تمام شرکت های فولادی استان بود، آیا این مسئله جای طرح سوال نداشت؟! چطور این فرد بدون یک ریال آورده ی مالی میتواند این اقدام را بکند؟
در این فاجعه تخلفات قانونی زیادی رخ داد حتی تاثیری منفی بر حیثیت ملی ما داشته اما از هیچ یک از نماینده ها در زمان واگذاری و پس از آن اثری نمیبینیم. اگر برخی نمایندگان به شأن نمایندگی خود عمل میکردند قطعا این فاجعه به این شکل رخ نمیداد.
نمایندگان دقیقا چه کاری میتوانستند بکنند؟
نمایندگان باید رصد میکردند. چطور است که در زمان تعیین یک مسئول در یک اداره، برخی نمایندگان چهار چشمی رصد میکنند که این فرد کیست و با چه کسی است؛ اما در این واگذاری با این حجم که به سرنوشت استان و چند هزار خانواده ارتباط مستقیم دارد، فردی میآید و هیچ کس حتی نمیپرسد که کیست؟ فراتر از آن اینکه برخی به وی نزدیک هم شدند! برخی نمایندگان و مدیران به این فرد نزدیک شدند!
ما که یک عنصر مطبوعاتی هستیم چند ماه قبل از اختلاس در سخنرانی و نشست های خبری به نوعی به این داستان هشدارهایی دادیم چطور نمایندگان حتی یک هشدار هم ندادند؟!
آیا در درون دولت تلاش و یا برنامه ای برای انتخاب نمایندگان همسو وجود دارد؟
تردیدی در این نیست که دولت تمایل دارد مجلس آینده همراهش باشد. متاسفانه دنباله های این قضیه در شهرهای کوچک نیز دیده میشود و تلاش میکنند که با اهرمهایی که در اختیار دارند، در انتخاب افراد نقش آفرین باشند. مثلا مدتی قبل معاون اول رئیس جمهور به شکل نامتعارفی در کنار یکی از نمایندگان مجلس قرار گرفت و بگونه ای القا شد که بخاطر حمایت از یک نماینده در آنجا حاضر شده است.
آنچه مسلم است اینکه هیچ مسئولی نباید با وارد شدن به این قضیه به رأی مردم خیانت کند، {معاون وزیر کشور نیز هشدارهایی در این خصوص داده است.}
همچنین اگر مسئولی که در اجرای انتخابات نقش دارد، ضعیف است و نمیتواند وظایف خود را به خوبی انجام دهد باید جابجا شود و افرادی باشند که با رعایت بی طرفی به اجرا بپردازند و طوری رفتار کنند که اعتماد مردم به اجرای انتخابات بیشتر شود.
در خصوص بافت و تنوع قومی و تاثیر آن بر انتخابات نیز اگر نظری دارید، بیان نمایید.
برخی افراد ورود خود به مجلس را در پرداختن به این موارد میبینند و در شیوه کار و حتی پس از آن در عزل و نصب ها نیز به این قضیه میپردازند که به نظر من در استان خوزستان یک تئوری شکست خورده است. وقتی در متن مردم با آنها صحبت کنید میبینید که مردم دنبال آدم «به درد بخور» میگردند و اگر حس بکنند و به این مسئله برسند که فردی برای استان و شهرستان مفید است حتی اگر خارج از قومشان باشد هم به او رأی میدهند.
متاسفانه هنوز این جو هست و نمیتوان آن را رد کرد. برای مثال اگر مردم بفهمند نماینده ای که از قومیت آنان است در بحث اختلاس کوتاهی کرده است و به منافع ملی و استانی ضربه زده است از این ماجرا چشم پوشی نمیکنند. فقط باید رسانه ها و افراد تاثیرگذار ذهن مردم را روشن کنند.
بالاخره قومیتهای مختلف در استان ما هست و علقه هایی نیز وجود دارد که منکر آن نیستیم اما اول باید دید افراد چه ویژگیهای مثبت و لازمی را دارند.
اگر برخی ویژگیهای اصلی و مهم جای خود را به مباحثی مانند قومیت و اینگونه مسائل بدهند، وضعیت به همین گونه ای که الان هست ادامه خواهد یافت و در وضعیت استان تغییری رخ نخواهد داد.
وقتی ملاک خدا و ارزشها باشد و منافع ملی و استانی اصالت پیدا کرد انسانهای شایسته بالا میروند اما در صورتی که کسی با دمیدن در تنور قومیت بدون شایستگی به مقام و منصبی رسید چه کسی آسیب می بیند؟ قطعا خود مردم.
مهندس محمد جعفر فلسفی
http://sadidnews.com/news.php?id=1672
دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: جمعه 23 دی 1390 01:30 ب.ظ
